Dziecko alergiczne w szkole

Dziecko alergiczne w szkole

Dzieci ze schorzeniami alergicznymi, tak jak ich zdrowi rówieśnicy, spędzają w szkole kilka godzin dziennie. W tym czasie niejednokrotnie narażone są na kontakt z czynnikami uczulającymi, które nasilają przebieg choroby lub wręcz prowokują wystąpienie jej objawów. Emocje spowodowane sprawdzianami ustnymi lub pisemnymi też wywierają niebagatelny wpływ na przebieg choroby - stres może nasilać objawy astmy oskrzelowej czy atopowego zapalenia skóry.

Spora grupa dzieci alergicznych, szczególnie z alergią pokarmową, sprawia pewne kłopoty wychowawcze, wynikające przede wszystkim z nadpobudliwości. Tacy uczniowie są zwykle ambitni i zdolni, mają jednak kłopoty z dłuższą koncentracją, nie potrafią "usiedzieć w ławce", często spacerują po klasie. Dekoncentruje to innych uczniów, irytuje nauczycieli, bywa powodem obniżenia oceny ze sprawowania.
Dzieci chore na astmę oskrzelową niejednokrotnie przychodzą do szkoły po nocnych napadach duszności. Są wówczas nie tylko zmęczone, ale także pod wpływem leków, które mogą utrudniać koncentrację (np. leki antyhistaminowe o krótkim działaniu) albo powodować nadmierne pobudzenie (np. beta-mimetyki lub metyloksantyny). W miarę możliwości wiadomości dziecka nie powinny być wtedy oceniane - lepiej z tym poczekać na poprawę stanu zdrowia.
W szkole dziecko alergiczne wielokrotnie narażane jest na kontakt z czynnikami, które mogą uczulać lub działać drażniąco na śluzówki dróg oddechowych. Uczula przede wszystkim kurz - w niewłaściwie sprzątanych klasach, w materacach do w.f., sypiący się z map i plansz długo przechowywanych na szafach lub otwartych półkach. W pracowniach biologicznych uczulać mogą zwierzęta (żywe i wypchane), zasuszone i żywe rośliny. W pracowniach chemicznych drażniąco na śluzówki działają gazy powstające w trakcie doświadczeń i odczynniki chemiczne. Na lekcjach wychowania technicznego działają w ten sposób rozpuszczalniki, kleje, farby i lakiery.
Dłuższe wdychanie pyłu z kredy do pisania na tablicy też może powodować podrażnienie śluzówek dróg oddechowych. Niektóre dzieci reagują nasileniem objawów chorobowych na zapach potraw ze szkolnej kuchni lub zapach śniadania kolegi z klasy (np. zapach jajek, ryb).
Uczniowie ze schorzeniami alergicznymi nie powinni uczestniczyć w pracach społecznych, w czasie których porządkuje się zakurzone pomieszczenia, grabi liście, maluje sprzęty szkolne.
Dużym problemem dla uczniów uczulonych na pyłki roślin jest nauka, zdawanie egzaminów i pisanie sprawdzianów w okresie pylenia. Tacy uczniowie nie tylko mają przewlekający się katar, zapalenie spojówek, napady duszności, ale także bóle głowy, gorszą koncentrację, stany podgorączkowe. Są często senni lub rozdrażnieni. Kłopoty sprawia im intensywna nauka i wykazywanie się wiadomościami w trakcie kolejnych klasówek. Leki przyjmowane w tym czasie działają uspokajająco, powodują zmniejszenie koncentracji i opóźnienie reakcji. Egzaminy do szkół ponadpodstawowych odbywają się w okresie najbardziej intensywnego pylenia. Uczniom uczulonym na pyłki powinno się umożliwić zdawanie tych egzaminów w innym terminie.
Uczniowie uczuleni mają trudności z wyborem zawodu - nie powinni wybierać zawodów narażających na kontakt z alergenami. Schorzenia skóry eliminują z zawodów takich jak np. fryzjer, mechanik samochodowy, garbarz itp. Uczuleni na pyłki roślin nie powinni być ogrodnikami, rolnikami, leśnikami, a uczuleni na jaja i mąkę cukiernikami, piekarzami i kucharzami. W większości przypadków alergicy nie mogą być weterynarzami, hodowcami zwierząt, kuśnierzami.
Niekiedy przebieg choroby, zwłaszcza astmy oskrzelowej, jest na tyle ciężki, że uniemożliwia naukę w szkole. Są to jednak sporadyczne przypadki. Zwykle po pewnym czasie, kiedy objawy choroby łagodnieją, chory na astmę uczeń wraca do szkoły.
Nauczyciele powinni być dokładnie poinformowani o chorobie ucznia, znać czynniki, które mu szkodzą; powinni umieć pomóc mu w razie napadu duszności i rozumieć przyczyny czasowej niedyspozycji i nieprzygotowania do lekcji. Im więcej nauczyciele będą wiedzieli o chorobach alergicznych, tym lepiej będą mogli pomagać uczniom i tym sprawiedliwiej ich oceniać.
W każdej szkole, w której uczą się dzieci chore na astmę, w gabinecie lekarskim powinien być spejser o dużej pojemności (np. Volumatic), krótko działający beta-mimetyk (najlepiej salbutamol, np. Salbutamol lub Ventolin), adrenalina w zastrzykach i prednizon w tabletkach. W razie wystąpienia stanu astmatycznego te proste środki mogą uratować życie dziecka.xtrasize αξιολογήσεις

Dzieci ze schorzeniami alergicznymi nie powinny w przyszłości wykonywać zawodu narażającego na kontakt z czynnikami uczulającymi, które umożliwiają rozwój lub pogłębienie istniejących schorzeńweterynarz, hodowca zwierzątnaskórek, ślina, mocz zwierzątpiekarz, młynarz, cukiernikmąka i jej zanieczyszczenia, jajkasprzątaczkaroztocze kurzu domowegopracownik pralni lub zakładu produkującego środki do praniaenzymyfryzjerzwiązki chemiczne w farbach, lakierach, szamponach, płynach do trwałej ondulacji; barwnikilakiernik samochodowy, pracownik fabryk mebli i obuwiazwiązki chemiczne w lakierach, izocyjanianyleśnik lub pracujący w lesiepyłki roślingalwanizer, spawaczmetale – nikiel, chrom, cynkpracownik przemysłu tekstylnegobarwnikipracownik przemysłu gumowego i tworzyw sztucznychlateks, przyspieszacze wulkanizacji, antyutleniacze, formaldehydfotograffenole, aminy aromatyczneproducent gumy, chirurg, pielęgniarkalateksprodukcja antybiotyków, pielęgniarkaantybiotyki, głównie aminoglikozydowe i beta laktamowe

www.haluksy.biz www.wylecz-nadcisnienie.pl www.stawy.info