Odczyny alergiczne po użądleniu przez owady błonkoskrzydłe

Odczyny alergiczne po użądleniu przez owady błonkoskrzydłe

Wielu z nas doświadczyło użądlenia przez pszczoły, osy lub, co najmniej przyjemne, szerszenie, i pamięta związane z tym doznania. Zwykle ograniczają się one do wrażenia krótkotrwałego bólu, świądu lub pieczenia w miejscu użądlenia. Nawet u osób zdrowych, nie reagujących alergicznie na jad owadów, użądlenie może spowodować poważne powikłania związane z miejscowym lub ogólnym zakażeniem. Przypadki takie są rzadkie, ale mogą mieć ciężki przebieg. Bardzo niebezpieczne są użądlenia w gardło czy język. Zdarzające się niekiedy odruchowe omdlenia, wywołane strachem lub bólem, mają łagodny przebieg, ustępują samoistnie i nie wymagają leczenia.
Uczulenie na jad owadów stwierdza się u kilkunastu procent populacji, najczęściej u osób narażonym na wielokrotne użądlenia (np. pszczelarzy i ich rodzin). Nie udowodniono wpływu czynników genetycznych ani związku tej postaci alergii z innymi chorobami alergicznymi. Wiadomo jednak, że u osób z atopią odczyny poużądleniowe są cięższe i groźniejsze.
Najczęstszymi objawami są reakcje miejscowe, utrzymujące się ponad dobę, których średnica przekracza 10 cm, ale u 3-5% osób jad wywołuje odczyn uogólniony o bardzo zróżnicowanym obrazie klinicznym. Objawy reakcji systemowej są identyczne jak objawy innych schorzeń alergicznych, np. alergii na leki lub pokarmy. Zwykle jest to pokrzywka, obrzęk Quinckego, napad duszności bronchospastycznej itp., a niekiedy wstrząs anafilaktyczny, zagrażający życiu.
Jednak obok typowych objawów anafilaksji, takich jak obrzęk naczynioruchowy poza miejscem użądlenia, uogólniony świąd, pokrzywka, kichanie, łzawienie, duszność krtaniowa lub bronchospastyczna, mogą wystąpić objawy ze strony przewodu pokarmowego, krążenia lub układu nerwowego - nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, duszność, niepokój, ból w klatce piersiowej, kołatanie i uczucie niemiarowego bicia serca, bóle głowy czy drgawki. Objawy te są mniej jednoznaczne dla rozpoznania odczynu alergicznego na jad.
Reasumując - nie każdy odczyn występujący po użądleniu świadczy o reakcji alergicznej i nie każda reakcja alergiczna ma ciężki i typowy przebieg. Wnikliwy wywiad i krytyczna ocena relacji pacjenta mają podstawowe znaczenie dla ustalenia rozpoznania i zaplanowania dalszych działań.
Dla oceny charakteru odczynu poużądleniowego, ustalenia prognozy klinicznej i podjęcia leczenia przyczynowego konieczne jest przeprowadzenie badań, które mają ustalić udział swoistych preciwciał IgE w patomechanizmie obserwowanych objawów. Metody diagnostyczne są takie same jak w przypadku innych schorzeń alergicznych - testy skórne i in vitro. Test skórny z jadem wykonuje się w dwóch etapach - prick test i test śródskórny. Test śródskórny przeprowadza się z serią dziesięciokrotnych rozcieńczeń jadu, co znacznie zwiększa bezpieczeństwo badania. Ocena wyników testu śródskórnego musi uwzględniać fakt, że jad zawiera różne substancje toksyczne i drażniące, co może powodować odczyny fałszywie dodatnie i co narzuca rygor używania do testów określonych stężeń preparatu. U ok. 30% osób, które nie miały wcześniej objawów uczulenia na jad, wynik testu śródskórnego z jadem w stężeniu 10-3 g/l jest dodatni. Nie musi to oznaczać wyniku "fałszywie dodatniego", może świadczyć o uczuleniu dotychczas bezobjawowym. Prawidłowe przechowywanie preparatów jadu i przygotowywanie niskich stężeń bezpośrednio przed wykonaniem testu pozwala uniknąć wyników fałszywie ujemnych.
Uzupełnieniem testu skórnego są metody oceniające poziom s-IgE skierowanych przeciwko jadom owadów (RAST, FAST ,EAST i inne) i stosowane tylko w szczególnych sytuacjach klinicznych: próba uwalniania histaminy z leukocytów i test uwalniania sulfidoleukotrienów z leukocytów krwi obwodowej (CAST).
Zdumiewający i nie wyjaśniony jest fakt, że u większości osób z reakcją lokalną alergia spontanicznie "zanika" - po następnym użądleniu objawy reakcji alergicznej nie występują. Dotyczy to także znacznego odsetka osób z reakcją uogólnioną I i II stopnia w klasyfikacji Muellera. Natomiast chorzy z ciężką reakcją uogólnioną są w największym stopniu zagrożeni wystąpieniem reakcji o podobnym nasileniu w przyszłości. Wnioski te wypływają z retrospektywnych analiz statystycznych. Nie dysponujemy dotychczas badaniami dodatkowymi, które mogłyby ułatwić prognozę kliniczną w takich przypadkach.
Z powodów przedstawionych powyżej, kandydatami do leczenia odczulającego są osoby o ciężkim, zagrażającym życiu przebiegu alergicznej, IgE zależnej, reakcji na jad. Leczenie odczulające prowadzone jest w wielu ośrodkach specjalistycznych mających duże doświadczenie w zakresie wyboru typu preparatu do odczulania, sposobu terapii (metody: konwencjonalna, przyspieszona) i opanowywania związanych z odczulaniem objawów ubocznych. Czas trwania leczenia wynosi 3-5 lat.
Osoby, które przeszły reakcję alergiczną po użądleniu, powinny mieć pakiet leków do natychmiastowej pomocy, który zwykle kompletowany jest przez prowadzącego alergologa. Lekarz informuje też o sposobie użycia tych leków i kolejności ich podawania. Przyjęcie tych leków po użądleniu nie zwalnia od konieczności natychmiastowego kontaktu z lekarzem.

 xtrasize αξιολογήσεις

ALERGICZNE REAKCJE UOGÓLNIONE PO UŻĄDLENIU PRZEZ OWADY BŁONKOSKRZYDŁEstopień I:pokrzywka, świąd, ból, niepokój, nudnościstopień II:obrzęk naczyniowo-ruchowy, chrypka, wymioty, biegunka, bóle brzucha, zawroty głowystopień III:duszność, stridor, „granie nad klatką piersiową”, dyzartria, dysfagia, lęk, osłabienie, zamroczeniestopień IV:spadek ciśnienia, utrata świadomości, nietrzymanie stolca lub moczu, sinicalevitra bijwerkingen

www.haluksy.biz www.wylecz-nadcisnienie.pl www.stawy.info